Kim jesteśmy

Poznaj osoby, które tworzą fundację.

Cześć, mam na imię Ola.

Ola

Od ponad 10 lat pracuję z dziećmi i młodzieżą. Odkąd pamiętam, wiedziałam, że to właśnie z nimi chcę związać swoje życie zawodowe.

Dziś realizuję to na wielu polach: prowadzę żłobek, pracuję w szkole jako nauczyciel współorganizujący kształcenie, jestem trenerką TUS (Treningu Umiejętności Społecznych) i prowadzę indywidualne zajęcia z młodzieżą. Swoją wiedzą i codziennymi doświadczeniami dzielę się również w przestrzeni online.

Prywatnie jestem mamą dwójki nastolatków. To właśnie oni każdego dnia najmocniej uczą mnie, jak być blisko potrzeb swoich oraz innych ludzi. Kiedy potrzebuję złapać oddech, biegam, chodzę po lesie albo po prostu odpoczywam w hamaku.

W codziennej pracy najważniejszy jest dla mnie człowiek. Opieram się na Porozumieniu bez Przemocy (NVC) i głęboko wierzę, że za każdym zachowaniem – zarówno dziecka, jak i dorosłego – kryje się jakaś ważna potrzeba. Nie oceniam. Słucham, staram się zrozumieć i po prostu towarzyszyć.

Bardzo lubię się rozwijać i uczyć nowych rzeczy. Obecnie studiuję psychologię, a w dalszej perspektywie planuję rozpocząć szkołę terapii uzależnień oraz studia podyplomowe z zakresu suicydologii. Chcę stale poszerzać wiedzę, żeby dawać Wam jak najlepsze, mądre wsparcie.

Potrafię naprawdę uważnie słuchać i mam w sobie ogromną otwartość na drugiego człowieka. Jestem tutaj dla Was – gotowa, by wysłuchać i pomóc Wam odkryć Waszą własną siłę.

Cześć, mam na imię Marianna.

Marianna

Najlepiej czuję się tam, gdzie jest drugi człowiek.

Często wyczuwam, co się w kimś dzieje, zanim on sam to nazwie. Każdy jest dla mnie inną historią, nie „kolejnym przypadkiem”. Szybko łapię z ludźmi kontakt, a oni czują się przy mnie swobodnie, bo wiedzą, że nie będę ich oceniać.

Bliskie relacje i pomaganie innym to coś, z czego nigdy nie zrezygnuję. Wierzę, że dobro się rozchodzi. Ktoś, komu pomogę, pomoże komuś innemu, a ten jeszcze komuś. Tak z małych rzeczy rośnie społeczność wsparcia i życzliwości. Właśnie taką chcę budować.

Nie jestem przy tym śmiertelnie poważna. Mam spore poczucie humoru i do pracy z ludźmi podchodzę na luzie, zwłaszcza w coachingu. Nie lubię sztywnych szablonów. Każda rozmowa idzie trochę inaczej, więc dopasowuję się do człowieka, a nie on do mnie. O trudnych sprawach da się rozmawiać lekko i wcale nie traci się przy tym głębi.

Prywatnie jestem mamą i partnerką, więc dobrze wiem, czym jest przeciążenie. Nie znoszę presji, jaką świat wywiera na kobiety, a na mamy szczególnie. Tak samo nie lubię, kiedy dzieciom od małego wkłada się na barki cudze oczekiwania. Każdy ma prawo iść swoim tempem.

Od ponad dwóch lat pracuję jako asystentka osób z niepełnosprawnością, prowadzę konsultacje wspierające i sesje coachingowe, a po godzinach angażuję się jako wolontariuszka w projekty pomocowe. Ukończyłam akredytowaną szkołę coachingu i szkołę terapii zajęciowej, posiadam kwalifikacje mediatora i jestem na piątym roku psychologii.

Ale najwięcej nauczyło mnie życie. Wiem, że można żyć inaczej, bo sama przeszłam tę drogę. Teraz chcę pomagać innym w to uwierzyć.

Masz pytanie albo potrzebujesz rozmowy?

Skontaktuj się z nami.

Napisz do nas